The Peanut Family มิสเตอร์ถั่วกับครอบครัวสุขสันต์

ชอบจังเลยเวลามีไอเดียฟิคแว่บเข้ามาในหัวเนี่ย จะดีกว่านี้มากถ้ามันเกิดขึ้นบ่อยๆ

แต่ง (เกือบ) สด ขอใช้คั่นรายการฟิคเรื่องยาวละกันเน้อ ไม่คิดว่ามันจะดีเด่อะไร แต่ก็...เอาน่า คงพอถูไถแหละ

.................................................................

Fan Fiction Kingdom Hearts: Our Dream; Yours and Mine

เรท...ไม่ต้องมีคงไม่เป็นไรมั้ง

Disclaimer: (จริงๆ แล้วควรจะมีทุกครั้งที่แปะแฟนฟิคลงเน็ตเพื่อเป็นการแสดงว่าเราไม่ได้เป็นเจ้าของค่ะ) อ่า...ไม่เคยมีบุญได้เป็นเจ้าของ KH กะเขาสักทีเลยค่ะ เศร้า

........................................................

การผจญภัย แผ่นดินเหนือขอบฟ้า สัตว์ประหลาดทั้งหลาย

ไม่เคยอยู่ในความคิดของฉันเลย

หาดทรายสีขาว ท้องฟ้าสีคราม ท้องทะเลกว้างใหญ่ ผู้คนมากมายรอบกาย

ทั้งหมดนี้คือโลกของฉัน

แต่ละวันผ่านไป แม้จะไม่มีเรื่องตื่นเต้นสนุกสนาน แต่ก็ไม่เคยมีเรื่องให้ทุกข์ใจ

ความสุขเติมเต็มจนเอ่อล้น

คิดว่าแต่ละวันจะเป็นเหมือนเดิม

ถ้าไม่ใช่เพราะนาย

ตั้งแต่เล็ก ตั้งแต่วันที่ได้รู้จักนาย ฉันได้เห็น

ในแววตาของนาย ทุกครั้งที่นายเล่าถึงความฝัน จิตนาการถึงสิ่งที่ไม่อาจเป็นจริงได้ที่นี่

นายดูมีความสุข นายยิ้ม หัวเราะ

ราวกับว่านายมีชีวิตอยู่ด้วยความฝันเหล่านั้น

ฉันหลงใหลเรื่องราวต่างๆ ที่นายเป็นคนเล่า เชื่อว่าทุกอย่างเป็นความจริง

วันเวลาผ่านไป ความฝันของนายไม่เคยถูกลืมเลือน

ตรงกันข้าม กลับดูเหมือนยิ่งฝังแน่นในใจของนายอีก

เพราะอย่างนั้น ฉันรู้

ว่าสักวัน นายจะไป

ไปตามความฝันของนาย ไปจากที่นี่

ไปจากฉัน

ไม่อยากให้เกิดเรื่องอย่างนั้นขึ้น

ฉันจะไปด้วย เราจะเดินทางไปด้วยกันนะ นายกับฉัน...

ความฝันของนายกลายเป็นความฝันของฉัน

ความฝันของเราสองคน

เราพูดถึงเรื่องราวเหนือแผ่นดินที่เราอาศัย เตรียมการต่างๆ สำหรับการผจญภัย

แม้ว่าคำสัญญาในวันนั้นจะทำให้เกิดเรื่องร้ายแรงตามมา

แต่ฉันไม่เคยเสียใจ ที่มันเกิดขึ้น

ถ้าจะมีเรื่องที่เสียใจละก็ มีเพียงอย่างเดียว

คือนายหายตัวไปจากฉัน

ทิ้งฉันไว้คนเดียว

ฉันตามหานาย ไล่ตามแผ่นหลังของนายมาตลอด

หวังว่าสักวัน จะมีมือของนายยื่นมาให้เหมือนเดิม

พาฉันไปด้วย

แต่ ในความเป็นจริง

ไม่มีมือนั้นที่ยื่นมา

ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังออกตามหา

จนกว่าจะได้นายคืนมา

จนกว่าจะจะจับนายไว้ได้

อยู่ที่นี่ กับฉัน

นาย...คือความฝันของฉัน

วันที่นายกลับมา คือวันที่ฉันมีความสุขที่สุด

มากกว่าการได้เป็นวีรบุรุษแห่งดวงดาว มากกว่าการได้ครอบครองอาวุธในตำนาน

นาย อยู่ที่นี่

ที่ที่สายลมพัดผ่าน แสงแดดสาดส่อง

ที่ที่ฉันเอื้อมมือไปสัมผัสนายได้

ริคุ

หันมามองฉัน อยู่ตรงนี้กับฉัน

มีอะไรรึ โซระ

ไปเล่นกันเถอะ ไปที่เกาะเดสทินี่กัน

ยิ้มให้ฉัน

เอาสิ

อยู่เคียงข้างฉัน เดินไปด้วยกัน

สู่ความฝันของเราสองคน นายกับฉัน

นี่ ริคุ คราวหน้า เราออกไปผจญภัยที่ดาวต่างๆ ด้วยกันนะ

นะ ริคุ

*Fin*

เขียนจากมุมมองของโซระค่ะ เคยอ่านฟิคของท่านอื่นๆ อย่างของคุณกิ้งก่า (eguana.exteen) จำได้ฝังใจเพราะซึ้งมาก จะเห็นว่าแต่งจากมุมมองของริคุเป็นส่วนใหญ่ เลยคิดเล่นๆ ว่าถ้าโซระเป็นเด็กติดเพื่อน (เน้นริคุ) จะเป็นยังไงหนอ ฟิคนี้เลยถือกำเนิดขึ้นประการฉะนี้แล

อ่านแล้วมีความคิดเห็นยังไง กดปุ่มคอมเม้นต์ข้างล่างเลยค่ะ ไม่ใช้บ่อยๆ เดี๋ยวเปื่อยหมด