The Peanut Family มิสเตอร์ถั่วกับครอบครัวสุขสันต์

แบบว่าอยากแต่งมานานละ พอดีมานั่งเล่นห้องเพื่อนแล้วเห็นอัตจัง (ชื่อคอมของเพื่อน) อยู่ว่างๆ ท่าทางจะเบื่อ เลยจับมาพิมพ์ฟิคนี่ซะเลย จะเรียกว่าแต่งสดคงได้มั้ง ตอนท้ายๆ เลยไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ใครหลงมาอ่านแล้วว่างก็วิจารณ์มานะ

Katekyo Hitman Reborn Fanfiction

MukuroTsuna (6927) PG 13

...ถึงจะอยู่ในร่างสาวน้อยคนนี้ก็ใช่ว่าผมจะใช้พลังได้เต็มที่นะครับ

ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร ฉันอยากให้เธอเป็นผู้พิทักษ์แห่งหมอกของซึนะ โรคุโด มุคุโร่

บทสนทนาสั้นๆ ที่เหมือนคำขอร้องแกมบังคับนั้นวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดตลอดเวลาที่ผ่านมา

เขาเกลียดมาเฟีย พวกคนพรรค์นั้น หายไปให้หมดเสียก็ดี

แต่ตอนนี้ ชะตาชีวิตของเขากลับตกอยู่ในกำมือของพวกคนพรรค์นั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

เคนกับจิงุสะหนีไปได้ก็จริง แต่ใช่ว่าสองคนนั้นจะปลอดภัยหากซาวาดะ อิเอมิสึไม่รับรองสองคนนั้นในความดูแลของตน

สุดท้าย เขาก็เป็นหนี้บุญคุณพวกมาเฟียอีกจนได้

ผมคงไม่มีทางเลือกอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ

เขายื่นมือขาวซีดออกไปรับเครื่องพันธนาการแห่งชีวิต มือที่ซึ่งไม่ใช่มือของเขา มือของผู้ที่เขาได้มอบชีวิตใหม่ให้

ซาวาดะ อิเอมิสึวางชิ้นส่วนครึ่งหนึ่งของแหวนแห่งหมอกบนฝ่ามือนั้น มุคุโรไม่แม้แต่จะก้มลงมองมันด้วยซ้ำ เขาเพียงแต่กำมันไว้ ราวกับมันเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจจนไม่อยากมอง

อิเอมิสึรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้เป็นดั่งวิญญาณเบื้องหน้ารู้สึกอย่างไร แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็จำต้องทำ

โรคุโด มุคุโร ผู้สูงวัยเอ่ย นอกจากเรื่องแหวนแล้ว ฉันมีเรื่องอื่นที่อยากขอร้อง ไม่ใช่ในฐานะของมาเฟีย หรือในฐานะของผู้มีอำนาจเหนือเธอ

มุคุโรนั่งนิ่งด้วยอาการสงบ เขาอาจแปลกใจบ้างที่ผู้มีอำนาจเป็นลำดับสองของมาเฟียแฟมิลี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมีเรื่องขอร้องเขา แต่ในขณะเดียวกัน เขาอาจจะรู้อยู่แล้วก็ได้ ทั้งสาเหตุ และสิ่งที่ชายตรงหน้าอยากร้องขอ

ฉันขอร้อง ในฐานะของพ่อ พ่อที่รู้ว่าลูกชายกำลังเผชิญอันตรายอันใหญ่หลวง ช่วยเป็นกำลังให้ลูกชายของฉัน ช่วยซึนะด้วยนะ พูดจบ ชายตรงหน้าก็ก้มหัวให้เขา ไม่มีท่าทีรังเกียจ หรือท่าทีจำใจ สิ่งที่สะท้อนเบื้องหน้า คือตัวตนของชายผู้นี้

แปลกจังเลยนะครับที่มาเฟียอย่างคุณมาขอร้องผมที่คุณก็รู้ว่าเกลียดพวกมาเฟียขนาดไหน

ฉันรู้ แต่ฉันทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ สิ่งที่ฉันจะทำเพื่อช่วยพวกซึนะได้ก็มีเท่านี้ ดังนั้น ฉันจึงต้องขอร้องเธอ แม้ว่าเธออาจจะไม่สนใจคำขอของฉันเลยก็ตาม

ซาวาดะอิเอมิสึเงยหน้าขึ้น สบสายตากับเด็กหนุ่มในร่างเด็กสาว ผู้ที่มีพลังพอจะเป็นกำลังสำคัญแก่ว่าที่ผู้สืบทอดวองโกเล่แฟมิลี่คนต่อไป

แม้ว่าเธอจะกลียดมาเฟียขนาดไหน ฉันหวังว่าเธอคงไม่ได้เกลียดเด็กคนนั้น

เหมือนกัน ช่างเหมือนกันเหลือเกิน คนๆ นี้ กับเด็กคนนั้น เด็กหนุ่มผู้สามารถเอาชนะเขาได้

คนที่ไม่เหมาะจะเป็นมาเฟียเลยสักนิด ใจอ่อนเกินไป แม้มีโอกาสก็ไม่ยอมฆ่า ยอมตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบเพื่อช่วยเพื่อน

คนอย่างนั้นไปเป็นมาเฟียก็ไม่ต่างอะไรกับหาเรื่องฆ่าตัวตาย

ท่ามกลางฟ้าที่มืดครึ้มและสายฝนที่ตกมาไม่ขาดสาย ข้างเวทีประลองที่ผู้ต่อสู้ต่างเดิมพันด้วยชีวิต เวทีที่ใครก็ไม่อาจยื่นมือเข้าไปช่วยได้

เด็กหนุ่มคนนั้นยืนตระหง่านด้วยใจแน่วแน่ เปลวเพลิงแห่งชีวิตอันโชติช่วงไม่วูบไหวไปตามสายลมกรรโชกส่องสว่างราวกับจะขับไล่ความหนาวเย็นและความมืดมิดรอบข้าง เปลวเพลิงที่ไม่มีวันดับหากพองเพื่อนกำลังตกอยู่ในอันตราย

ถ้าต้องเสียเพื่อนไปต่อหน้า ถึงตายก็ตาไม่หลับหรอกนะ

เด็กหนุ่มกล่าวไว้เช่นนั้น แต่สถานการณ์กลับเลวร้ายลงเมื่อเหล่าผู้ดูแลการประลองหาว่าเขาทำผิดกฏ และต้องถูกริบแหวนครึ่งหนึ่งที่เขามีไป พร้อมประกาศความพ่ายแพ้ที่ทำให้เจ้าตัวไม่มีโอกาสแม้จะต่อสู้ในการแข่งขันของตนเพื่อแลกกับชีวิตของเพื่อนพ้อง

ใจอ่อนไม่เปลี่ยนเลยนะ ซาวาดะ ซึนะโยชิ

ทั้งที่จะไม่สนใจก็ได้ ทั้งที่แหวนของตนสำคัญกว่าหลายเท่า

ท่านมุคุโร

โครมรึ มีอะไรหรือครับ

คนๆ นั้นคือว่าที่วองโกเล่รุ่นที่สิบอย่างนั้นหรือคะ

เธอเองก็เห็นสินะ ครับ ซาวาดะ ซึนะโยชิ ชายเพียงคนเดียวที่เอาชนะผมได้

ชายคนนั้นขอให้ท่านมุคุโรต่อสู้เพื่อเขาใช่มั้ยคะ

ครับ

จากนี้ไปเขาจะเป็นบอสของพวกเราสินะคะ

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นแหละครับ ต้องขอโทษด้วยที่ลากคุณมาพัวพันเรื่องยุ่งยากนี่

แต่เธอไม่รู้สึกเดือดร้อนตรงไหนเลย ท่านมุคุโร คนๆ นั้นไม่สนผลแพ้ชนะ เขาเข้าขวางการต่อสู้เพราะไม่อยากให้เพื่อนของเขาตาย

เขาเป็นคนอย่างนั้นแหละครับ ชายที่ชื่อซาวาดะ ซึนะโยชิคนนั้น

โครม เด็กสาวผู้เป็นเจ้าของร่างเงียบไปพักหนึ่ง

โครม?

ท่านมุคุโร ฉันอยากต่อสู้เพื่อคนๆ นั้นคะ น้ำเสียงของเด็กสาวจริงจัง ฉันรู้ว่าท่านมุคุโรเกลียดพวกมาเฟีย แต่คนๆ นั้นต่างออกไป

เขาเข้าใจดีว่าเธอหมายความว่าอย่างไร

คนที่มีใจอันอ่อนโยนยิ่งกว่าใคร คนที่ไม่เหมาะจะเป็นมาเฟียเลยสักนิด

สายตาอันอ่อนโยน ผู้ที่ต่อสู้เพื่อปกป้องสิ่งที่ตนรัก

หนึ่งในคนไม่กี่คนที่รู้สึกถึงตัวตนของเขา

น้ำหนักของแหวนผู้พิทักษ์แห่งหมอกครึ่งหนึ่งหนักอึ้งอยู่รอบคออย่างที่เครื่องประดับเล็กๆ ไม่ควรทำได้

นั่นสินะครับ ถ้าอย่างนั้น ผมจะให้พลังแก่คุณก็แล้วกัน

ไม่ใช่เพราะข้อตกลงระหว่างเขากับซาวาดะ อิเอมิสึ ไม่ใช่เพราะโครมร้องขอ และไม่ใช่เพราะเขาหายรังเกียจมาเฟียที่เขาเพียรหาทางกำจัดให้สิ้น

เขาไม่ได้เกลียดชายคนนั้น

เขาไม่อยากให้ซาวาดะ ซึนะโยชิตาย

การที่เขาผู้เป็นศัตรูกับมาเฟียคิดเช่นนี้อาจเป็นเรื่องน่าขัน โดยเฉพาะเมื่อคิดว่าเขาต้องตกอยู่ในสถานะลูกน้องด้วยแล้วอาจเหมือนตกนรกทั้งเป็น

แต่ว่า แต่ว่าถ้าต้องต่อสู้เพื่อชายคนนั้น มันอาจไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเกินไปก็ได้

ที่ผมยอมเป็นผู้พิทักษ์แห่งหมอก ก็เพื่อหาทางยึดร่างของคุณยังไงละ ซาวาดะ ซึนะโยชิ

สายตาที่แสดงความห่วงใยจับจ้องมาที่เขา ชายคนนี้รู้ถึงสภาพที่แท้จริงของเขาสินะ รู้ถึงสิ่งที่เขากำลังปิดบังอยู่

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ขอบคุณนะ

อา...

และนั่นเป็นค่ำคืนแรกที่มุคุโรยินดีต้อนรับราตรีที่มาเยือน

=w= Owari =w=

จริงๆ แล้วทั้งเรื่องเนี่ยเราชอบคู่นี้ที่สุดเลยนะ แต่ไปๆ มาๆ คอมเราดันมีภาพแฟนอาร์ตที่ไปจิ๊กมาคู่ ฮิบะซึนะ (1827) เยอะที่สุด งงตัวเอง =w=

เอาไว้คราวหน้าคิดอะไรได้อีกจะเอามาลงต่อ ตราบใดที่เรายังคลั่งเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ อ่ะนะ